Aankondiging ‘Politieke partijen’

7 jun

Wat?
Discussie over ‘Politieke partijen’

Wie?
Iedereen die interesse heeft in het thema
(zie ook de beginselen van discussiegroep Spartacus)

Waar?
Café Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer?
Dinsdag 10 juni om 19.30u, tot 21u

Van 21u tot 22u volgt er nog een discussie over de toekomst van Spartacus, de tweede in een geplande reeks. De eerste was op 13 mei en onverwacht lang doordat de inleider van dienst een ongeluk had diezelfde dag.

Inleiding: Politieke Partijen, noodzaak of kwaad?

6 jun

Definitie: ‘’A political party is an organization of people which seeks to achieve goals common to its members through the acquisition and exercise of political power.’’

Stelling: ‘’Politieke partijen hebben een centralistische structuur en bijgevolg een obstakel voor participatieve demokratie ’’

 

Sinds de invoering van ‘enkelvoudig stemplicht’ in Belgie spelen (mainstream) politieke partijen een steeds nadrukkelijke, zelfs ‘deterministische’’ rol in het besluitvormingsproces. De evolutie van de ‘Belgische’ partijen naar Vlaams/Waalse, bracht in dit opzicht weinig verandering. Met mechanismen zoals fracties, partijdiscipline, partijstandpunt edm worden ‘’afwijkende’’meningen in het gareel gehouden of uitgesloten. Rekening houdend met subsidies (een regeling tvv van dezelfde politieke partijen) en allerlei andere vormen van privileges, is de rol van het partijbestuur bepalend. De ‘’legitimiteit’’ van verkozenen aangestuurd door gecentraliseerde ‘’partijbesturen’’ voedt de evolutie van centralisatie van het bestuur.

Maw de strijd om participatie en meer democratie, verloopt aldus parallel met het centralisatiedenken van politieke partijen! Pleiten voor meer efficiëntie en specialisatie is als het ware niets anders dan een echo voor meer centralisatie van macht en de juiste specialist (man/vouw) voor de juiste post!

Naast centralisatie merken we ook een zichtbare machtsverschuiving naar het supranationale niveau. De stelling hierboven doet dan sterk denken aan het cijnskiesrecht van 1830 (enkel de rijksten maken deel uit van het proces).

İs een andere politieke partijstructuur mogelijk, met een horizontale ipv verticale structuur ? İs dit een garantie voor een alternatief demokratische (participatieve) samenleving ? Of is een samenleving mogelijk zonder politieke partijen en kunnen we dan over politieke democratie spreken?

De (politieke) partijen vormen een wonderlijk mechanisme waardoor in het hele land vrijwel niemand zich nog inspant om op maatschappelijk vlak het goede, het rechtmatige en het ware te herkennen … Mocht de duivel de maatschappelijke orde inrichten, hij had het niet sluwer aan boord kunnen leggen.  Simone Weil

De hiërarchische structuur (met een Partijbestuur, Partijraad en andere niveaus) gaat dwars doorheen alle politieke stromen.

İn wetenschappelijke literatuur wordt er gewag gemaakt van volgende types politieke partijen:

o de kaderpartij,

o de campagnepartij,

o de ledenpartij

o de idee‐ en debatpartij (ook wel debatpartij).

 

Zonder hier verder te willen in verdwalen blijft de vraag: is een politieke partij een noodzaak dan wel een kwaad? Is een horizontale partij mogelijk, werkbaar en een alternatief ?

Inleiding: De toekomst van discussiegroep Spartacus?

5 jun

Op de 24ste van augustus 2009 werd de eerste discussie van Spartacus gehouden, zo vertelt mij de website. Om onduidelijke redenen was ik daar zelf niet aanwezig, maar het moet een hele voorbereiding gevergd hebben. Om discussianten aanwezig te hebben die nog geen uitgesproken politiek traject hadden gekozen, maar ook verschillende leden en sympathisanten van de PVDA+, Groen, Rood! en de IKS te mogen ontvangen, moet een aardige discussie hebben opgeleverd. Zeker als ze met elkaar moeten overleggen wat ‘links’ nu werkelijk betekent. Feitelijk vinden we in die eerste discussie al het uiteindelijke doel dat Spartacus zou blijven volgen in haar werking: een poging tot het ontwikkelen van een standpunt dat niet noodzakelijk overeenkomt met dat van de eigen partij of wat voor ‘natuurlijk’ wordt aangezien in de rest van de maatschappij. Nee, het doel was veeleer een standpunt te ontwikkelen dat een inzicht zou verschaffen.

[...]

Aankondiging en Inleiding discussie “Politieke macht/Overheid/Verzet”

1 apr

Wat?
Discussie over ‘Politieke macht/Overheid/Verzet’

Wie?
Iedereen die interesse heeft in het thema
(zie ook de beginselen van discussiegroep Spartacus)

Waar?
Café Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer?
Dinsdag 8 april om 19.30u tot 22.15u

De tekst toegestuurd door de inleider hieronder

Inleiding Discussiegroep Spartacus op Dinsdag 8 april2014

“Macht-Overheid-Verzet”.

Vandaag gaat het over de vraag hoe macht (in het bijzonder politieke), gestalte krijgt in de overheid(staat) en haar doel, gedragskontrole over haar bevolking, bestreden kan worden door vormen van verzet.
[...]

Inleiding ‘Water, het blauwe goud? Over vloeibare tekorten.’

7 mrt

De strategische waarde van het blauwe goud

  1. Wat is dat, het ‘blauwe goud’?

De term het ‘zwarte goud’ zal de meesten van ons niet vreemd in de oren klinken en wellicht zijn de meesten er ook mee bekend dat hiermee aardolie bedoeld wordt. Sinds de eerste grote ontginningen van aardolie in de Verenigde Staten van Amerika maakte de wereld kennis met het toenemende belang van deze energiebron en heden wordt meer dan veertig procent van de totale energiebehoefte van onze groene planeet gedekt door het gebruik van aardolie. Vooral in de tweede helft van de voorbije eeuw heeft het bezit van en vooral de mogelijkheden tot het verdelen van aardolie voor meerdere conflicten gezorgd, al dan niet beslecht met militaire of economische middelen. En daarbij hebben we het nog niet over de impact van de winning, de distributie en vooral de consumptie van aardolie. Tot dusver deze kleine beschouwing over de waarde en het belang van het ‘zwarte goud’.

Een term die de laatste jaren meer ingang heeft gevonden, is het ‘blauwe goud’ en daarmee wordt een vloeistof aangeduid die we als vanzelfsprekend beschouwen, vermits het reeds sinds het ontstaan van alle leven gratis en voor niets uit de hemel komt vallen: water. ‘Water is de bron van alle leven’ is een populaire uitspraak, van tijd tot tijd ook wel eens gebruikt voor commerciële doeleinden, maar dit gezegde is zeker niet uit de lucht gegrepen. Het aardoppervlak is voor zeventig procent bedekt met water, maar slechts 0.25 procent daarvan is geschikt voor drinkwater. Met een exploderende wereldbevolking zal de vraag naar drinkbaar water slechts toenemen en met het zich op deze steeds prangender problematiek worden we er haast genadeloos mee geconfronteerd dat de voorziening van drinkbaar water geen ‘natuurlijke’ vanzelfsprekendheid meer is, maar een waardevolle grondstof die steeds moeilijker verkrijgbaar zal zijn voor steeds meer mensen. Daarbij moet er aan toegevoegd worden dat het niet slechts over ‘drinkwater’ gaat, maar over ‘drinkbaar water’, dus water dat voldoende gezuiverd is dat het door elk mens gedronken kan worden zonder de gezondheid in gevaar te brengen. De ongeziene toename van de wereldbevolking zorgt uiteraard voor een stijgende vraag naar zuiver drinkwater en dramatisch genoeg neemt de populatie het meeste toe in gebieden waar de watervoorziening net het moeilijkste verloopt. [...]

Aankondiging discussie ‘Water, het blauwe goud? Over vloeibare tekorten.’

7 mrt

Wat? Discussie over ‘Water, het blauwe goud? Over vloeibare tekorten.’

Wie?
Iedereen die interesse heeft in het thema
(zie ook de beginselen van discussiegroep Spartacus)

Waar?
Café Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer?
Dinsdag 11 maart om 19.30u tot plus minus 22.15u

 

Ondanks het feit dat liefst zeventig procent van het aardoppervlak bedekt is met water, kunnen we slechts een vierde van een procent van de totale hoeveelheid water als drinkbaar beschouwen. Water, door sommigen ook haast poëtisch aangeduid als de ‘bron van alle leven’, is dus broodnodig voor het overleven van de menselijke soort.

Gezien de niet te onderschatten kostbaarheid van drinkbaar water is het niet uit te sluiten dat het bezit van deze vloeistof in de toekomst nog tot veel geweld kan leiden. 

Hoe waardevol is water en hoe problematisch zijn watertekorten nu en in de toekomst? Een discussie.

Verslag discussie ‘Water, het blauwe goud? Over vloeibare tekorten.’

5 mrt

In grote lijnen werden deze zaken werd besproken:

–          Verhouding tussen het proces van vermarkting en monopolisatie enerzijds en individuele verantwoordelijkheid anderzijds.

–          Rol en aanwending van technologische mogelijkheden.

–          Rol regeringen en ideologie. EU een kapitalistisch project?

–          Belang van markten en grondstoffen. Evoluties in België m.b.t. nutsvoorzieningen.

–          Alternatief voor staatsapparaat: bewustwording, herpolitisering, commons…

–          Toenemende politieke invloed van steden (cf. Benjamin Barber).

–          Universele wet recht op water: campagne, belangen multinationals om te privatiseren.

–          Indien mogelijk: referenties door middel van voetnoten of bibliografie opnemen in inleidingen!

Aankondiging discussie ‘Verkiezingen: motor van de geschiedenis of bron van illusies?’

19 jan

Wat? Discussie over ‘Verkiezingen: motor van de geschiedenis of bron van illusies?’

Wie?
Iedereen die interesse heeft in het thema
(zie ook de beginselen van discussiegroep Spartacus)

Waar?
Café Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer?
Dinsdag 11 februari om 19.30u tot plus minus 22.15u

De uitspraken van komiek en acteur Russel Brand over de zin en onzin van verkiezingen, en zijn persoonlijke confessie dat hij niet meer stemt, hebben nogal wat reacties teweeggebracht vanuit parlementaire politiek en het burgerlijke medialandschap.

Is zijn analyse correct? Is het niet zo dat verkiezingen vooral een theater zijn dat we in stand houden, maar waar de staatslieden en de bourgoisie achter de coulissen staan te gniffelen? Of zijn verkiezingen, zoals Chantal Mouffe beweert, een van de vele methoden voor een noodzakelijke ‘lange mars door de instituten’ die we niet mogen afwijzen? Op 25 mei 2014 zijn het in België federale verkiezingen, voor sommigen ook wel de ‘titanenslag’ tussen N-VA en alle andere parlementiare partijen.  Moeten we niet strategisch kiezen om de conservatieven uit het parlement te houden?

Allemaal vragen waar we mee zitten, maar waarvan we individueel altijd onzeker zijn over de juistheid van onze antwoorden en inzichten. Individuen mogen zich uitgenodigd weten voor een verhelderende discussie over dit onderwerp, waartoe we u allen nogmaals hartelijk uitnodigen.

Inleiding ‘Verkiezingen: motor van de geschiedenis of bron van illusies?’

18 jan

Noot: Mijn tekst is nooit afgeraakt, ik ben nooit tevreden geworden over wat er op papier staat. Maar er komt een moment dat je maar gewoon moet beslissen om te publiceren wat er nu eenmaal op papier staat. Ik hoop dat deze ‘gedachten’ tot een mooie discussie kunnen leiden, en ik denk dat we allemaal voldoende ideeën hebben waarom we wel of niet zouden moeten stemmen.

Noot 2: Ik zal de tekst op de discussie zelf wat inkorten voor presentatie, of allicht de belangrijkste punten aanstippen.

Het lijkt misschien wat goedkoop om te beginnen met de kritieken die men vaak hoort als men er voor kiest om niet te stemmen en daar op een of andere manier voor uitkomt. Toch is dit misschien de beste manier van beginnen met ontrafelen van de gordiaanse knoop die deze discussie is. De hoeveelheid illusies, verwarringen en misplaatste hoop die men vindt in dergelijke debatten is groot, en om te proberen direct door te dringen tot de kern van het probleem levert meestal alleen maar meer verwarring op.

Daarom dat we beginnen met een aanval op de meest-gehoorde kritieken die men hoort wanneer de opmerking valt dat men niet stemt. Daarbij zullen we nog even op de vlakte blijven over de vraag waarom we dit niet zouden willen doen. Uiteindelijk zullen we doorheen die vragen wel tot een bepaald antwoord op die vraag komen.

[...]

Cuba, staatskapitalisme: verslag

16 jan

Aanwezig: S. (1 en 2 [Frans]), L., R., V. (na de pauze)

Inleiding lezen

Discussie

S. 1: goede inleidende tekst, permacultuur is wel sterk in Cuba, zie ook mythe vd groene economie (bijv veel spaarlampen), dat is positief maar mensenrechtenschendingen blijven problematisch

L. goede inleiding maar dit thema kozen we om Cuba als laatste bastion van reëel bestaande socialisme te analyseren, in hoeverre is Cuba een staat die zich onttrekt aan de kapitalistische besparingswoede, een alternatief? Moeten we Cuba begrijpen als ‘kapitalisme in verval’ (Lenin die al aangaf dat kapitalisme geen toekomst maar slechts crisis, oorlog en vernietiging biedt) met ook Zuid-Korea als voorbeeld (achterlijk land dat het hoofd boven water probeert te houden.) Een groep die zich op S-U richtte heeft Cuba gered van verval dat veel andere derde wereldlanden trof?

[...]