Archive | maart, 2010

Griekenland en de crisis

29 mrt

Griekenland, lid van de Eurozone, is failliet en kan zijn schulden niet terugbetalen. De Europese landen ruziën over wie Griekenland financieel moet bijstaan. Overal zijn de begrotingstekorten de pan uitgerezen en dienen overheden te besparen. Dit luidt een nieuwe fase in van de economische crisis en betekent een verdere aanslag op de levensstandaard van de werkende klasse.

Wie is verantwoordelijk voor deze situatie? Hoe moeten wij ons verhouden tegen deze begrotingslogica? Kunnen de rijken de crisis betalen? Wat brengt de toekomst?

We hebben geen glazen bol, wel een discussiekring om op een onafhankelijke manier tot antwoorden te komen

Op dinsdag 27 april – 19u30 zal er hierover een discussie doorgaan in café multatuli (lange vlierstraat 9, 2000 antwerpen).

Enkele referenties:

Andere verwijzingen kan je sturen naar: discussiegroep.spartacus@gmail.com

Verslag – Rampen te Haïti, Chili…

29 mrt

discussie van dinsdag 23 maart 2010, Antwerpen

B. en ik hadden ons opgegeven voor het maken van een verslag. Door de gegeven omstandigheden (studies en andere) en misschien ook door een gebrek aan engagement (zo ja, van waar dit gebrek?) kwam het er maar niet van. Ik zet de nota’s die ik maakte tijdens de discussie en in mails alvast op de blog. Misschien zal ik of B. of iemand anders er nog wat mee aanvangen, misschien ook niet. Het is volgens mij sowieso nodig dat we duidelijker zijn over waarmee we het wel en niet eens zijn, opdat we achteraf op de disakkoorden verder zouden gaan. Dat lijkt me toch de bedoeling van een discussiegroep. De notities kunnen alvast dienen als geheugensteuntjes voor zij die aanwezig waren. / Yann – 31 augustus 2010

[…]

Inleiding – Rampen in Haïti, Chili…

24 mrt

discussie van dinsdag 23 maart 2010, Antwerpen

Allereerst wil ik een korte opmerking maken over deze inleiding. Het is niet zo dat deze inleiding vanaf het begin af aan geschreven zou moeten zijn door mijn, L. Oorspronkelijk was S. verplicht met het schrijven van een korte inleiding tot de materie. Wegens ziekte is hij verhinderd. Echter het probleem was dat hij niet bijzonder snel van te voren liet merken dat hij wellicht niet ging komen. Nog langer liet zijn werk op zich wachten.  Toen ik vanmiddag om 17 uur verheugd op basis van een kort elektronisch tekstbericht mijn e-mail wilde gaan checken, bleek de inleiding van S. een directe emanatie van zijn lichamelijke gezondheid: het stelde niet zoveel voor. Ik heb dus als een gek deze inleiding geschreven in een tijdsbestek van een uur. Ik zal in deze inleiding dus maar een povere indruk op u kunnen achterlaten, echter dat is niet door omstandigheden door mijzelf verkozen. Ik hoop dat u mij deze daad wil vergeven. Ik zal nu de inleiding hervatten.

[…]

Rampen te Haïti, Chili…

9 mrt

Haïti, 12 januari 2010. Een aardbeving treft de hoofdstad Port-au-Prince en omstreken. De schade is desastreus: meer dan 200 000 doden, 300 000 gewonden en 1 000 000 daklozen. De natuurlijke oorzaak van de ramp is bekend, maar wat zijn de sociale en politieke aspecten die spelen bij een ramp als deze en hoe groot is hun impact? Waarom is een natuurramp ook een sociale ramp?

Op dinsdag 23 maart – 19u30 zal er hierover een discussie doorgaan in café multatuli (lange vlierstraat 9, 2000 antwerpen).

Iedereen is welkom  om mee te discussiëren.

Enkele referenties ter voorbereiding en/of om verder te lezen:

Andere links zijn meer dan welkom. Stuur ze naar:

discussiegroep.spartacus@gmail.com

flyer

Verslag – Wetenschap & techniek

9 mrt

discussie van dinsdag 23 februari 2010, Antwerpen

De discussieavond van Spartacus stond in het teken van de vraag: “Wat is het fenomeen wetenschap?” Deze discussievraag werd oorspronkelijk gesteld samen met de vraag wat nu precies het fenomeen ‘onderwijs’ was. Na het voorlezen van de inleiding werd de laatste vraag aan het begin van de discussie geschrapt wegens het gebrek aan verbindingen met de vraag over wat wetenschap is.

Het eerste deel van de discussie tot en met de pauze stond grotendeels in het teken van de vraag wat wetenschap is, en in hoeverre de wetenschap moet worden gezien als geankerd in onze huidige kapitalistische productieorde. De antwoorden liepen, zoals een goede discussieavond betaamd, uiteen. Enerzijds waren er discussianten die in de overtuiging waren dat de wetenschap nagenoeg een schoothondje is van het kapitalisme, waar andere discussianten de wetenschap meer zagen als een louter ‘bevredigen van de eeuwige nieuwsgierigheid van de mensheid’. Tussen deze posities in waren er personages (waaronder ik) die de wetenschap zien als een proces, met een ‘neutrale’ methode en een ‘gekleurde’ gemeenschap, die niet zonder elkaar kunnen maar elkaar ergens ook tegenwerken.

Aan het einde van de eerste helft van de discussie kwamen ook andere vragen en passent bovendrijven over de sociologie als wetenschap, de vraag of bepaalde visies van bepaalde discussianten niet zozeer reëel waren dan wel idealistisch. Ik zal verder niet ingaan op deze vragen.

Na de pauze ging het gesprek ook verder over de vraag wat wetenschap precies is, maar er werd ook gediscussieerd over wat de toekomst van de technologie is in onze maatschappij. Er werd gesproken over de ‘technocratie’, een vorm van regering waarvan de exacte definitie door ons werd gecontesteerd. Een definitie stelde dat een technocratie vooral professioneel geschoolde wetenschappers het alleenrecht gaf te regeren zonder ruggespraak met de ‘algemene bevolking’. Een andere definitie legde meer de nadruk op de huidige alleenheerschappij van ‘onze’ politici, die nu ook al geen ruggespraak houden met de bevolking.

In dit deel van de discussie kwamen ook vragen over arbeidsdeling en aliënatie op de voorgrond te liggen. Ook werd er bijzonder vaak gesproken over een bepaalde groep bomen die onder invloed van waterhozen kwam, iets waar ik nog steeds niet helemaal van duidelijk heb wat het nu precies was waarover men sprak.

We besloten de discussie met naar mijn idee een aardige concensus rond het thema wetenschap, maar geen concensus rond het begrip van meritocratie noch welke visie er tegenover moest worden gesteld.

L.