Archive | september, 2013

Inleiding: Politieke communes en andere sociale opstanden

9 sep

Het woord communio betekent in het Latijn gemeenschap. Het streven naar meer en een betere ‘communio’ speelde een historische rol in de linkerzijde, en niet alleen bij libertaire communisten en communitaristen.

Het speelde niet alleen een rol bij de libertair communistische troepen van Nestor Makhno in Oekraïne, maar ook in de Commune van Kronstadt. Zowel Makhnovisten als Kronstadt-opstandelingen speelden een belangrijke rol tijdens en na de Russische revolutie van 1917. Toen Russische staatsleiders als Lenin en Trotski zich op agressieve wijze tegen hen keerden braken er echter bloedige gevechten uit.

Onder invloed van denkers als Colin Ward en bewegingen als Food not Bombs is er in links-libertaire kringen veel aandacht gekomen voor het proberen op te bouwen van sociale gemeenschappen (zonder daar ook een echt politiek verlengstuk aan te willen geven). Dit communitarisme doet mensen vertrouwen op de rol van directe actie op wijkniveau, volkskeukens, info-avonden, kraakpanden,…

Van belang voor de communio en de linkerzijde was het historische experiment van de Commune van Parijs in 1871, dat ruimte gaf aan democratische verzuchtingen naar meer sociale gelijkwaardigheid, controle op besluitvorming van onderuit en beter onderwijs, maar in de kiem werd gesmoord door het Franse leger. […]

Politieke communes en andere sociale opstanden

6 sep

Wat? Discussie over politieke communes en andere sociale opstanden

Wanneer? DINSDAG 10 september 2013, vanaf 19u30

Waar? Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Het woord communio betekent in het Latijn gemeenschap. Het streven naar meer en een betere ‘communio’ speelde een historische rol in de linkerzijde, en niet alleen bij libertaire communisten en communitaristen.

Van belang was bijvoorbeeld het historische experiment van de Commune van Parijs in 1871, dat ruimte gaf aan democratische verzuchtingen naar meer sociale gelijkwaardigheid, controle op besluitvorming van onderuit en beter onderwijs, maar in de kiem werd gesmoord door het Franse leger. De Commune van Parijs hield 72 dagen stand in de chaotische nasleep van de Frans-Pruisische oorlog. In de bloedige onderdrukking ervan vielen meer dan 20.000 doden.

Ook andere belangrijke communale experimenten nadien kenden weinig sukses, en dat is in het algemeen een probleem bij sociale revoltes en revoluties. We zien dit bijvoorbeeld ook terug bij de huidige ontwikkelingen in Egypte, waar de legerleiding opnieuw de veranderingen volop regisseert, of bij de onderdrukking van de ‘Commune van Taksim’ in Istanboel onlangs.