Geweld en maatschappelijke omwenteling

1 okt

Wat?
Discussie over de rol van geweld in processen van sociale omwenteling

Wie?
Iedereen die interesse heeft in het thema
(zie ook de beginselen van discussiegroep Spartacus)

Waar?
Café Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer?
Dinsdag 8 oktober om 19.30u tot 22.15u

Meer informatie volgt nog

Inleiding: Politieke communes en andere sociale opstanden

9 sep

Het woord communio betekent in het Latijn gemeenschap. Het streven naar meer en een betere ‘communio’ speelde een historische rol in de linkerzijde, en niet alleen bij libertaire communisten en communitaristen.

Het speelde niet alleen een rol bij de libertair communistische troepen van Nestor Makhno in Oekraïne, maar ook in de Commune van Kronstadt. Zowel Makhnovisten als Kronstadt-opstandelingen speelden een belangrijke rol tijdens en na de Russische revolutie van 1917. Toen Russische staatsleiders als Lenin en Trotski zich op agressieve wijze tegen hen keerden braken er echter bloedige gevechten uit.

Onder invloed van denkers als Colin Ward en bewegingen als Food not Bombs is er in links-libertaire kringen veel aandacht gekomen voor het proberen op te bouwen van sociale gemeenschappen (zonder daar ook een echt politiek verlengstuk aan te willen geven). Dit communitarisme doet mensen vertrouwen op de rol van directe actie op wijkniveau, volkskeukens, info-avonden, kraakpanden,…

Van belang voor de communio en de linkerzijde was het historische experiment van de Commune van Parijs in 1871, dat ruimte gaf aan democratische verzuchtingen naar meer sociale gelijkwaardigheid, controle op besluitvorming van onderuit en beter onderwijs, maar in de kiem werd gesmoord door het Franse leger. […]

Politieke communes en andere sociale opstanden

6 sep

Wat? Discussie over politieke communes en andere sociale opstanden

Wanneer? DINSDAG 10 september 2013, vanaf 19u30

Waar? Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Het woord communio betekent in het Latijn gemeenschap. Het streven naar meer en een betere ‘communio’ speelde een historische rol in de linkerzijde, en niet alleen bij libertaire communisten en communitaristen.

Van belang was bijvoorbeeld het historische experiment van de Commune van Parijs in 1871, dat ruimte gaf aan democratische verzuchtingen naar meer sociale gelijkwaardigheid, controle op besluitvorming van onderuit en beter onderwijs, maar in de kiem werd gesmoord door het Franse leger. De Commune van Parijs hield 72 dagen stand in de chaotische nasleep van de Frans-Pruisische oorlog. In de bloedige onderdrukking ervan vielen meer dan 20.000 doden.

Ook andere belangrijke communale experimenten nadien kenden weinig sukses, en dat is in het algemeen een probleem bij sociale revoltes en revoluties. We zien dit bijvoorbeeld ook terug bij de huidige ontwikkelingen in Egypte, waar de legerleiding opnieuw de veranderingen volop regisseert, of bij de onderdrukking van de ‘Commune van Taksim’ in Istanboel onlangs.

Verslag – arbeid

8 jul

Discussie van dinsdag 18/06/2013, Antwerpen

1. De inleiding werd in het algemeen voldoende bevonden om een interessante discussie op gang te brengen. Het was niet de bedoeling een coherent geheel van standpunten over arbeid te brengen, maar enkele referenties te geven. Zij geven een idee van welke ideeën er zoal leven over het thema. Ze dienden als startpunt voor de discussie. […]

Inleiding – transitie of revolutie?

8 jul

1. Probleemstelling

Alle progressieven (socialisten, communisten, ecologisten, ecosocialisten…) zijn het erover eens: er loopt veel mis in de wereld en we willen de situatie verbeteren. Niet alleen heeft het kapitalistische systeem tot een diepgaande economische en sociale crisis geleid, er tekent zich ook een verregaande ecologische crisis af. Een aantal progressieven stelt onomwonden dat de oorzaken van deze crisissen in het kapitalisme gezocht moeten worden. Andere progressieven proberen de spreekwoordelijke kerk in het midden te houden: het kapitalisme is leefbaar wanneer er vanuit de politiek sociale correcties en maatregelen in functie van duurzaamheid worden doorgevoerd.
Hoe dan ook: alle progressieven willen de wereld verbeteren door wijzigingen in de samenleving en het systeem te brengen. Dit in tegenstelling tot conservatieven, die zich door Zukunftvergessenheit (vrij vertaalt: het vergeten of negeren van de toekomst) in toenemende mate ongeloofwaardig maken. De grote vraag die zich opdringt binnen het progressieve kamp is of vooruitgang het best door transitie of revolutie wordt bereikt. […]

Verandering: Revolutie en/of Transitie

4 jul

Wat? Discussie over verandering: Revolutie en Transitie

Wanneer? DINSDAG 09 juli 2013, vanaf 19u30

Waar? Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Wanneer je vandaag de dag kijkt naar de manier waarop de mens zich verhoudt tot zijn soortgenoten, de andere soorten en de planeet, is het duidelijk dat er een onevenwicht bestaat dat zich uit op allerlei vlakken: toegang tot hulpbronnen, informatie, voedsel, comfort, verschillen in impact, zelfbeschikking en levenskwaliteit.

Oorzaken van de sociale en ecologische crisissen worden vaak gezocht in het kapitalisme, maatschappelijk stelsel waarbij de productiemiddelen eigendom zijn van particulieren of vennootschappen die betaalde werknemers in dienst hebben en in ongelimiteerde concurrentie. Anderen proberen de spreekwoordelijke kerk in het midden te houden: het kapitalisme is leefbaar wanneer er vanuit de politiek sociale correcties en maatregelen in functie van duurzaamheid worden doorgevoerd.
Je zou kunnen zeggen: sommigen zijn radicaler, maar je kan ook de begrippen revolutie en transitie gebruiken om dit verschil aan te geven. Deze worden naast elkaar geplaatst in het boek “De mythe van de groene economie”, waarover in een vorige discussie gesproken werd. Vanuit dit oogpunt gaat het niet over hoe “radicaal” een verandering is, maar hoe ze tot stand kan gebracht worden. Door een overgang-transitie of een omwenteling-revolutie. Zijn dit begrippen die toereikend zijn om verschillen in acties te definiëren, zijn ze te verzoenen of niet?

Hier dus het onderwerp van onze volgende discussie…

Arbeid en arbeidsethiek

14 jun

Wat? Discussie over het arbeid en arbeidsethiek

Wanneer? DINSDAG 18 juni 2013, vanaf 19u30

Waar? Multatuli, Lange Vlierstraat 9, Antwerpen

Tegenwoordig moet iedereen geactiveerd worden blijkbaar, met dank aan het principe van de actieve welvaartstaat en in grote mate ook de ideologie van voormalig SP.A coryfee Frank Vandenbroucke, die lang minister van werk was.

Of men nu aan de lopende band staat of werkloos is, of men student is als de zomer begint of niet, of men kunstenaar is die vooral ontspanning wilt brengen of niet. Alleen veel activisten worden in hun hoedanigheid van activist niet geactiveerd, als ze te actief worden riskeren ze boetes. Samen bekijken we de huidige en vroegere ontwikkelingen rond arbeidsethiek, we zoeken uit hoe arbeid vervreemd kan zijn en hoe een arbeidsethos daar eventueel toe kan bijdragen.

Er zijn veel boeken over het onderwerp arbeid geschreven, in de inleiding bespreken we een aantal van die boeken.

Inleiding: Arbeid en arbeidsethiek

14 jun

Tegenwoordig moet iedereen geactiveerd worden blijkbaar, met dank aan het principe van de actieve welvaartstaat en in grote mate ook de ideologie van voormalig SP.A coryfee Frank Vandenbroucke, die lang minister van werk was.

Of men nu aan de lopende band staat of werkloos is, of men student is als de zomer begint of niet, of men kunstenaar is die vooral ontspanning wilt brengen of niet. Alleen veel activisten worden in hun hoedanigheid van activist niet geactiveerd, als ze te actief worden riskeren ze boetes. Samen bekijken we de huidige en vroegere ontwikkelingen rond arbeidsethiek, we zoeken uit hoe arbeid vervreemd kan zijn en hoe een arbeidsethos daar eventueel toe kan bijdragen.

Er zijn veel boeken over het onderwerp arbeid geschreven, hieronder vind je een uitleg over een aantal van die boeken. […]

Verslag discussie: De Mythe van de Groene Economie.

9 jun

Discussie van donderdag 15/05/2013, Antwerpen

Verslag van discussie n.a.v. interview met de auteurs van “De mythe van de Groene Economie” zijnde Anneleen Kenis en Matthias Lievens. Deze auteurs werden geïntervieuwd voor het tijdschrift … door een lid van Spartacus. De tekst van dit interview werd als inleiding gebruuikt en door de meesten of iedereen als goed onthaald.Bij het rondje op het einde werd opgemerkt dat een discussie naar aanleiding van een boek en een gesprek met de auteurs zeer interessant is. Niet iedereen hoeft het boek te lezen, maar de discussie krijgt wel een stabiele richting.Deze aanpak is zeker voor herhaling vatbaar, maar ieder die een onderwerp wil inleiden kiest in eerste instantie op welke manier, de vorm is geen doel op zich.

Hieronder de ideeën die besproken werden: […]

Inleiding ‘De mythe van de groene economie’

28 mei

Maandag in het nieuws:

“Alarmfase rood voor CO2-uitstoot. Het getal is slechts een symbool, het alarmsignaal helaas niet: voor het eerst in de menselijke geschiedenis overschreed het CO2-alarmpeil de 400 ppm[1]-grens. In mensentaal: nooit eerder was de CO2-concentratie zo hoog. De gevolgen voor het milieu liggen voor de hand. ‘Maar nu dreigen ook vluchtelingstromen en oorlogen’ waarschuwen specialisten.” [2]

Het feit dat dit artikel niet de voorpagina haalde is tekenend, het zogenaamde duel der popdiva’s Rihanna en Beyoncé en de landstitel van Anderlecht is blijkbaar belangwekkender nieuws. Of is er iets meer aan de hand? Is er een consensus gegroeid dat er toch niets aan de klimaatopwarming te doen is, en dat we er daarom maar beter niet teveel drukte over maken? Of is dit nieuws zo ontluisterend dat in functie van de commerciële logica van de krant het niet prominent mag gebracht worden?

In dit klimaat van onheilsberichten leek er eind vorig jaar een lichtpuntje aan het firmament. Matthias Lievens en Anneleen Kenis, twee jonge academici die zich politiek engageren, presenteerden hun boek ‘De mythe van de groene economie’. Hun analyse is vernieuwend in Vlaanderen en deed behoorlijk wat stof opwaaien. Optimistisch ingeschat zou je kunnen zeggen dat het een poging is om uit de grot van Plato te geraken [3], met dien verstande dat heel wat ideeën in het boek al circuleren in de climate justice-beweging [4].

Deze inleiding is een quasi letterlijke weergave van een interview [5] dat ik recent afnam met de auteurs. Tijdsgebrek verhinderde mij tot een kwalitatieve samenvatting te komen (veel tijd ging op  het herlezen van het boek). Ik besef dat ik het werk van Lievens en Kenis hiermee wellicht niet alle mogelijke aandacht geef dat het verdient. Daarom een oproep aan de aanwezigen die geïnteresseerd zijn om het boek zelf te lezen. Deze inleiding wil alvast een aanzet geven hiertoe. […]